Teloorgang van de kerstpakketten
door Judith Meulenbrug

Teloorgang van de kerstpakketten!

Ze lagen in de postbakjes bij Justitie. Zilveren doosjes ter grootte van een videoband, met het Rijkslogo erop. Chique presentje voor de kerst. Er zaten 6 kaarten in met praktische cadeautjes om uit te kiezen zoals de onvermijdelijke blender, een rugzakje, het goede doel etc. Nu wil ik een  gegeven paard niet in de bek kijken (zeker niet als externe), maar wat is er...

 
Fascinatie van het leven: nieuwe uitdaging!
door Mylenne Kerindongo-Vicento

Wat mij fascineert in het leven is het in de praktijk toepassen van wat je geleerd hebt. Dit geldt ook in bedrijfsprocessen. Dan kom je erachter dat je niet alles letterlijk kunt toepassen. Je moet wat aanpassen, aanscherpen en dan weer in praktijk brengen. Zo doe je ervaring op. Dit is voor mij de normale gang van zaken. En ik dacht dat het logisch was om deze ambitie te hebben in het leven: nieuwe dingen leren, aanpassen en dan toepassen.
Helaas kom je er snel achter dat niet...

 
Ontslagen door de crisis? Loser!
door Erik van Beek

Kent u al iemand die ontslagen is door de crisis? Wat een losers hè! Tjonge, jonge. Ontslagen worden staat nog wel in de top drie van ellende die een mens kan treffen. Als je een beetje bij je verstand bent zorg je dan toch daar minder kwetsbaar voor te zijn. Maar nee hoor. Kop in het zand, zielig wezen en de schuld afschuiven.

Ik zou natuurlijk kunnen zeggen dat het probleem al begint in ons onderwijssysteem. Iemand opleiden voor...

 
Gelegenheidscombinatie wordt team
door Judith Meulenbrug

Zes weken geleden werden we opeens een team, beter gezegd het projectteam voor versterking jeugdbescherming op drie Antilliaanse eilanden. Maar een team ben je natuurlijk niet meteen. We waren dus gewoon een gelegenheidscombinatie; drie mensen die toevallig samen een opdracht gaan doen. Eerst waren we met zijn tweeën. G en ik. Na een overleg met de opdrachtgever bespraken we samen wat er moest gebeuren. Ik zat tegenover G aan het andere bureau op haar kamer. We hadden...

 
Verandering: niet aan denken!
door Wietske Dijkstra

Hoe meer ik over verandering denk, hoe minder ik ermee kan.  
Met de zintuigen gaat dat beter.
Kijkend in de spiegel bijvoorbeeld, toont zich onmiddellijk de verandering. Vooral in vergelijking met – pakweg – 25 jaar geleden, de tijd dat Judith en ik elkaar leerden kennen.
Of proeven. De ene cola smaakt toch echt anders dan de andere. Zoals de eerste hap van een chocolademousse-met-slagroom veel méér naar meer smaakt, dan de laatste.

 
Lang leve het instituut, of was het nu de bewoner?
door Maurice de Greef

`Dichter bij de mens is ons motto! Activiteiten die aansluiten bij de bewoners. Direct met hun problemen aan de slag! Daar maken wij ons sterk voor!`

De nieuwe wetten staan er vol van: “Opkomen voor de kwetsbare doelgroep!” Via de Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) proberen alle gemeenten te werken aan de zelfredzaamheid van de burger. De burger moet zichzelf zien te redden! Dat zou goed zijn! En ook het nieuwe...

 
De grote verandershow
door Anneke Gilsing

Om moedeloos van te worden... Ik googlede (is dit nu groene-boekje-juist of maak ik er een potje van?) op verandering en ik kon mijn lol op. Ga er maar aan staan, enig structuur brengen in bijna 5 miljoen hits! Het bewijst in ieder geval dat verandering hot is. Managementgoeroes, coaches, trainers, therapeuten, bedrijfskundigen; allemaal een mening. Maar ook de NLP-ers omarmen verandering, evenals kabbalisten, enneagram-aanhangers, taoïsten en zo kan ik nog...

 
Yes we can?
door Lilian Rodenburg

Als mijn broer, zus en ik vroeger wispelturig waren zei mijn moeder stellig: niets veranderlijker dan de mens! Zo heb ik deze overtuiging met de paplepel ingegoten gekregen.

Maar mam, nu ben ik 50. Op mijn werk en thuis probeer ik al tientallen jaren mensen te bewegen tot verandering. En ik vraag mij af of je wel gelijk had.

Toen ik mijn carriere begon als trainer had ik hoge verwachtingen van wat je met onderwijs kunt bereiken....

 
Justitie en haar eigen veiligheid
door Ineke Otting-Noordhoek

Als reactie op mijn column van de vorige maand over kerstpakketten mailde Justitie-collega Ineke Otting-Noordhoek mij het volgende:

Verhalen over kerstpakketten doen mij herinneren aan mijn eerste kerstcadeau dat ik op het werk kreeg. Toen ik lang geleden bij de overheid begon te werken, kreeg je geen kerstpakket. Dat hoorde niet bij een ambtenaar. Mijn broers werkten in het bedrijfsleven. Bij hen kwamen aan het eind van het jaar volop kerstpakketten en flessen van relaties binnen,...

 
Verandering: de persoonlijke en de publieke zaak
door Gerda Deekens

Ik kijk naar de lucht, blauw, grijs, wolkjes. Eigenlijk voortdurend in verandering. Hoe zit het eigenlijk met mij, vraag ik me af. Zit ik ook voortdurend in verandering? Deels wel, deels niet. Al heel lang word ik gedreven door de publieke  zaak. Ik lever graag een bijdrage aan de maatschappij. Dat klinkt nog vaag. Want was is dat dan ‘de maatschappij’? De maatschappij begint voor mij bij mijn gezin, mijn man en mijn drie dochters. In deze kleine knusse...

 
Onverandermanagement
door Henk Slotboom

Deze column is tot stand gekomen op een manier die doet vermoeden dat er aan mij persoonlijk nooit iets zal veranderen: Ik ben pas op de dag voor de deadline begonnen met het schrijven en mijn moeder heeft zich intensief met de inhoud bemoeid, ongetwijfeld voor mijn eigen bestwil.

Het is niet zo erg als het lijkt: In tegenstelling tot vroeger heb ik wel degelijk veel tijd aan het voorwerk cq denkwerk verricht, en mijn moeder is niet zo zeer meer...

 
Verandering opus 1
door Jet den Hartog

In de overdadig visuele wereld om ons heen blijven veel veranderingen onopgemerkt.
Een videowerk van de Amerikaanse kunstenaar Bill Viola uit 1995 met de titel: 'The Greeting' laat een ontmoeting zien tussen drie vrouwen die in werkelijkheid 45 seconden duurde, en die in extreme slow-motion met een duur van 10 minuten getoond wordt. Door de enorme vertraging worden gebaren en emoties tot in detail zichtbaar...

 
Dus ik zeg tegen Einstein...
door Erik van Beek
In het café zie ik een jongedame van 14 staan. Strak truitje, helemaal opgemaakt en innig kussend met een jongen. Ik herken haar, maar heb even nodig om te plaatsen waarvan. Natuurlijk! Toen ze vijf jaar was heb ik haar leiding gegeven op Scouting. Toen was het echt zo’n lief, klein meisje waar iedereen direct verliefd op werd. Wat is ze veranderd zeg!
In de week daarvoor ben ik bij mijn oma in Veenendaal...
 
Verlangen naar een oud bankrekeningnummer
door Judith Meulenbrug
Gaan de lust tot verandering en een melancholieke inslag samen? Op het eerste gezicht zou je zeggen van niet. Want wie melancholiek is heeft een hang naar voorbije tijden. Dus zo iemand blijft het liefst op één plek en zoekt geen al te grote veranderingen op. Maar hoe kan je dan melancholiek zijn? Dat gaat immers altijd over iets wat voorbij is en waar je naar terug verlangt. Zo geredeneerd zijn verandering en melancholie dus onlosmakelijk met elkaar verbonden. En dat merk ik...
 
Walk your talk!
door Stella van Rijn
Nature’s only constant is change’, zegt een Amerikaanse fotograaf die al zijn hele leven de canyons in Arizona fotografeert. Hij blijft geboeid door dat ene natuurobject, ook vele decennia later, omdat verandering de enige constante factor is die hij ziet na al die duizenden uren doorbrengen in de natuur.
Als dat zo is, dan leid ik een heel ‘natuurgetrouw’ leven. Steeds weer verandering, en ik hou ervan. Maar het is duidelijk dat niet iedereen van...